LANDSKAP politik nasional pasca PRU15 terus bergerak dalam keadaan tidak stabil dan penuh ketidaktentuan. Dalam konteks ini, satu realiti semakin jelas terpampang di mata umum: Parti Pribumi Bersatu Malaysia (BERSATU) sedang berdepan krisis kepercayaan yang serius, dan kesannya tidak terhad kepada parti itu sahaja, malah turut memberi implikasi besar kepada rakan gabungannya dalam Perikatan Nasional (PN), khususnya PAS.
Berdasarkan pemerhatian sentimen awam, maklum balas akar umbi serta reaksi pengundi atas pagar, BERSATU kini semakin dilihat sebagai liabiliti politik, bukan lagi aset strategik. Kebergantungan berterusan PN terhadap BERSATU dalam keadaan ini diumpamakan seperti berpaut pada dahan yang rapuh bukan sahaja gagal menyokong, malah berpotensi menumbangkan pihak yang berpaut bersamanya.
Krisis kepercayaan BERSATU: Realiti yang sukar dinafikan
Antara faktor utama yang terus menghakis keyakinan rakyat terhadap BERSATU ialah krisis kepimpinan yang berpanjangan tanpa isyarat pembaharuan yang meyakinkan, persepsi pengkhianatan mandat melalui episod lompat parti, serta naratif awam bahawa BERSATU tidak stabil dan berisiko terhadap tadbir urus negara.
Lebih membimbangkan, pendekatan defensif dan agresif sesetengah pimpinan dalam menangani kritikan dilihat menutup ruang muhasabah, sekali gus menjarakkan lagi jurang kepercayaan dengan rakyat. Dalam politik pilihan raya moden, persepsi sering menjadi realiti. Apabila kepercayaan telah hilang, ia bukan mudah dipulihkan, lebih-lebih lagi dalam tempoh singkat menjelang PRU16.
Implikasi terhadap PAS: Risiko kerosakan bersama
PAS, pada ketika ini, masih memiliki beberapa kelebihan strategik yang signifikan. Struktur akar umbinya kekal paling tersusun, jentera parti berdisiplin, ideologi konsisten, dan tahap kepercayaan awam yang relatif lebih baik berbanding banyak parti lain.
Namun, kekal dalam gabungan yang imejnya semakin tercalar membawa risiko besar. PAS berpotensi menanggung kesalahan rakan gabungan, sementara pengundi atas pagar mungkin memilih kestabilan kerajaan sedia ada berbanding risiko perubahan yang dilihat tidak meyakinkan. Naratif ‘PN sinonim ketidakstabilan’ akhirnya boleh melekat kepada PAS, walaupun puncanya bukan daripada parti itu sendiri. Dalam bahasa mudah, jika Bersatu karam, PAS juga berisiko ditarik karam bersama.
Tiga opsyen strategik PAS
Secara realistik, PAS kini mungkin berada di persimpangan strategik dengan tiga pilihan utama.
Pilihan pertama ialah PAS boleh mengambil peranan memimpin PN dengan BERSATU melalui proses penstrukturan semula. Secara teori, ia kelihatan ideal. Namun, secara praktikal, selagi kepimpinan lama BERSATU kekal, budaya penafian realiti berterusan dan pembaharuan menyeluruh tidak berlaku, pilihan ini sukar direalisasikan dan berisiko gagal.
Pilihan kedua ialah membentuk gabungan baharu. Ini dilihat sebagai opsyen paling strategik dan realistik dalam keadaan semasa. Gabungan baharu yang lebih seimbang, kurang liabiliti persepsi, serta membuka ruang kepada tokoh teknokrat, profesional dan negarawan berpotensi menawarkan nafas baharu kepada politik negara. Dalam kerangka ini, PAS boleh berperanan sebagai ‘anchor party’ yang membina gabungan lebih segar dan diyakini tanpa beban sejarah kegagalan serta konflik dalaman BERSATU.
Pilihan ketiga ialah PAS boleh bertanding secara solo. Walaupun bukan mustahil, pendekatan ini berisiko tinggi di kawasan campuran, menyukarkan pembentukan kerajaan persekutuan, dan memerlukan lonjakan sokongan bukan Melayu yang besar dalam tempoh singkat. Justeru, pilihan ini lebih sesuai sebagai ancaman strategik, bukan pilihan utama.
PAS sebagai teras kestabilan politik baharu
Menariknya, maklum balas daripada kelompok profesional dan kelas pertengahan menunjukkan satu isyarat penting: walaupun semua parti dilihat bermasalah, PAS masih dianggap mempunyai potensi, dengan syarat ia menampilkan kepimpinan yang lebih teknokratik, matang dan inklusif.
Mesej ini wajar diberi perhatian serius. PAS perlu menonjolkan barisan kepimpinan profesional dan berwibawa, mengurangkan retorik populis yang mudah disalah tafsir, serta memposisikan dirinya sebagai parti solusi, bukan sekadar parti reaksi. Dalam suasana politik yang ‘haus kepercayaan’, PAS sebenarnya berada pada kedudukan strategik untuk memimpin pembaharuan politik nasional, sekiranya berani membuat keputusan awal dan tepat.
Kesimpulan: Keberanian melakukan tetapan semula
Politik bukan soal sentimental, tetapi soal kelangsungan dan kepercayaan rakyat. Apabila sesuatu gabungan tidak lagi memberi nilai tambah, menjadi beban persepsi, dan menghakis peluang kemenangan, maka keputusan paling rasional ialah berundur dengan berhemah dan membina jalan baharu.
PAS tidak kekurangan kekuatan. Apa yang diperlukan kini ialah keberanian melakukan ‘political reset’ sebelum terlambat. Dalam politik, yang selamat bukan semestinya yang paling setia, tetapi yang paling bijak membaca arah angin dan bertindak lebih awal.
Oleh
ABU FAWWAZ – HARAKAHDAILY 11/2/2026
PENAFIAN:
HarakahDaily tidak bertanggungjawab terhadap pandangan yang dikemukakan daripada artikel ini. Ia pandangan peribadi penulis dan tidak semestinya menggambarkan pendirian HarakahDaily mahupun pendirian rasmi PAS.
